Precies dat is wat mij zo aantrekt in fotografie: die kleine momenten die op het eerste gezin misschien onbeduidend lijken, maar later ontzettend waardevol kunnen worden. Dat is waarom ik zoveel hou van gezinsfotografie. Ik hou van de speelde momenten, de knuffels, de slappe lach, het samen zijn en dat kleine tikkeltje chaos dat elk gezin zo uniek maakt. Geen perfecte poses, maar beelden die laten zien wie jullie echt zijn. 

Ondertussen weet ik dat diezelfde liefde voor het bewaren van herinneringen mij ook naar een andere vorm van fotografie brengt... Herinneringsfotografie. Fotografie in een andere, vaak meer kwetsbare fase van het leven. Een warme reportage in een woonzorgcentrum, een moment tussen iemand en zijn of haar mantelzorger, of afscheid nemen van een huis dat jarenlang een thuis is geweest. Ook daar zijn het vaak de kleine dingen die het verhaal vertellen. Een hand die wordt vastgehouden, een blik, een vertrouwd voorwerp, samen oude foto's bekijken, de manier waarop iemand naar zijn vertrouwde omgeving kijkt, ... 

Ik wil ruimte geven aan die momenten en ze met zorg vastleggen. Momenten die waardevol zijn om te bewaren, juist wanneer het leven even wat kwetsbaarder wordt. Soms gaat het om een vertrouwde omgeving, een bijzondere band tussen mensen of kleine momenten van samen zijn die later een mooie herinnering kunnen worden. 

Wie mij kent, weet dat ik tijdens het fotograferen graag observeer. Ik kijk, luister en voel de sfeer aan. Ik hoef niet alles te sturen. Ik wil dat mensen zichzelf kunnen zijn, zodat echte momenten ontstaan.Of het nu gaat om een gezin dat samen plezier maakt, een communiekind dat helemaal zichzelf mag zijn, of mensen die zich in een bijzondere fase van hun leven bevinden: ik wil verhalen vastleggen zoals ze werkelijk zijn. Want soms zijn het net die gewone momenten die later de mooiste herinneringen worden. 

En wanneer ik niet achter mijn camera sta?… Dan geniet ik van wandelen in de natuur, van rustig thuis zijn met een goed boek, of van iets lekkers dat net uit de oven komt. Jaren geleden volgde ik hotel- en restaurantpatisserie in avondschool en hier kreeg ik de microbe van het bakken te pakken. En ja, ik heb een zwak voor een goede koffie, één van die kleine geluksmomentjes die veel voor mij betekenen.